ابزار شناخت، اشاره لطيفى به اين نكته باشد كه، پرواز اين پرندگان را در جهان محسوس، با پرواز انديشه‌ها در جهان نامحسوس، تشبيه كند كه هر كدام با ابزارى كه دارند، در جوّ مخصوص به خودشان، به پرواز در مى‌آيند.
على عليه السلام در خطبه «شقشقيه» مى‌فرمايد: يَنْحَدِرُ عَنِّي السَّيْلُ وَ لايَرْقى‌ إِلَيَّ الطَّيْرُ: «سيلاب علم و دانش از كوهسار وجودم سرازير مى‌شود، و انديشه‌هاى دور پرواز به قلّه آن نمى‌رسد»!.
و در كلمات قصارش در بيان فضيلت «مالك اشتر» آن افسر جانباز مى‌خوانيم: لايَرْتَقِيْهِ الْحافِرُ وَ لايُوفي عَلَيْهِ الطَّائِرُ: «هيچ مركبى نمى‌تواند از كوهسار وجودش بالا رود و هيچ پرنده انديشه به اوج او راه نمى‌يابد». «١»
***
همان گونه كه در آغاز اين سوره گفتيم يكى از نامهاى اين سوره، سوره نعمتها است به خاطر اين كه: به نعمتهاى گوناگون مادى و معنوى پروردگار كه بالغ بر پنجاه نعمت مى‌شود در اين سوره اشاره شده است، تا هم دليلى بر شناسائى ذات پاك او باشد و هم انگيزه‌اى بر شكر نعمتش.
در سومين آيه مورد بحث، نيز مسأله ادامه يافته، مى‌فرمايد: «خداوند براى شما از خانه‌هايتان محل سكونت قرار داد» «وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ سَكَناً».
و حقاً نعمت مسكن، از مهمترين نعمتها است، كه تا آن نباشد، بقيه گوارا نخواهد بود.
كلمه «بُيُوت» جمع «بيت» به معنى اطاق يا خانه است، و ماده «بيتوته» كه اين كلمه از آن گرفته شده است در اصل، به معنى توقف شبانه مى‌باشد، و از آنجا كه انسان از اطاق و خانه خود، بيشتر براى آرامش در شب استفاده مى‌كند، كلمه «بيت» به آن اطلاق شده است.