تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٩
مىخواهد ضمن بر شمردن نعمتهاى الهى به سوء استفاده از آن نيز اشاره كند.
***
نكتهها:
١- پيدايش شير چگونه است؟
قرآن مجيد چنانكه در آيات فوق خوانديم مىگويد: شير از ميان «فَرْث» (غذاى هضم شده داخل معده) و «دم» (خون) خارج مىشود.
فيزيولوژى امروز اين مطلب را ثابت كرده است: هنگامى كه غذا در معده، هضم و آماده جذب مىگردد، در سطحى بسيار وسيع و گسترده در داخل معده و رودهها در برابر ميليونها رگهاى موئين قرار مىگيرد، و عناصر مفيد و لازم آن را جذب كرده و به درخت ريشهدارى كه نوك انتهائيش در نوك پستان خلاصه مىشود، مىرساند.
مادر غذا مىخورد، عصارهاش به خون وارد مىگردد، شاخ و برگهاى انتهائى دستگاه خون و عروق، در مجاور شاخ و برگهاى انتهائى دستگاه گردش خون «جنين» قرار مىگيرد، و تا بچه در شكم مادر است بدين طريق او را تغذيه مىكند، اما همين كه از مادر جدا شد، نوك عقربه اين قطبنماى تغذيه كننده متوجه نوك پستان مادر مىشود، در اين حالت، مادر ديگر نمىتواند، خون خود را به خون نوزاد برساند، از اين رو، بايد تغيير حالت و تصفيهاى انجام پذيرد كه محصول جديد را براى كودكش گوارا و سازگار سازد، اينجاست كه شير به وجود مىآيد، از ميان «فَرْث» و «دَم» يعنى از ميان آنچه مىخورد و تبديل به فرث، و بعد از آن تبديل به خون مىشود.
و اتفاقاً تركيب شير نيز چيزى است حدّ وسط ميان خون و فرث، نه خون تصفيه شده است و نه غذاى هضم شده، از دومى فراتر مىرود و به اولى