تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٦
٥١ وَ قالَ اللَّهُ لاتَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ
٥٢ وَ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ
٥٣ وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ
٥٤ ثُمَّ إِذا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ
٥٥ لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
ترجمه:
٥١- خداوند فرمان داده: «دو معبود (براى خود) انتخاب نكنيد؛ معبود (شما) همان خداى يگانه است؛ تنها از (كيفر) من بترسيد»!
٥٢- آنچه در آسمانها و زمين است، از آنِ اوست؛ و دين خالص (نيز) همواره از آنِ او مىباشد؛ آيا از غير او مىترسيد؟!
٥٣- آنچه از نعمتها داريد، همه از سوى خداست! و هنگامى كه ناراحتى به شما رسد، فقط او را مىخوانيد.
٥٤- (اما) هنگامى كه ناراحتى و رنج را از شما برطرف مىسازد، ناگاه گروهى از شما براى پروردگارشان همتا قائل مىشوند.
٥٥- (بگذار) تا نعمتهائى را كه به آنها دادهايم كفران كنند! چند روزى بهره گيرند، اما به زودى خواهيد دانست.