وَ آلُ الرَّسُولِ أَهْلُ الذِّكْرِ، وَ هُمُ الْمَسْئُولُونَ: «ذكر، قرآن است، و اهلبيت پيامبر صلى الله عليه و آله اهل ذكرند، و از آنها بايد سؤال كرد». «١»
در بعضى ديگر مى‌خوانيم: «ذكر» شخص پيامبر صلى الله عليه و آله است و اهلبيت او «اهل الذكر» هستند. ٢
روايات متعدد ديگرى نيز به همين مضمون رسيده.
در بسيارى از تفاسير و كتب اهل سنت، نيز رواياتى به همين مضمون مى‌خوانيم از جمله در تفسيرهاى دوازده‌گانه معروف اهل سنت از «ابن عباس» در ذيل آيه فوق چنين نقل شده كه: هُوَ مُحَمَّدٌ وَ عَلِىٌّ وَ فاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ عليهم السلام هُمْ أَهْلُ الذِّكْرِ وَالْعِلْمِ وَ الْعَقْلِ وَ الْبَيانِ: «اينان محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام هستند آنها اهل ذكر، و اهل علم و عقل و بيان‌اند». ٣
اين نخستين بار نيست ما در رواياتى كه در تفسير آيات قرآن وارد شده، بيان مصداقهاى معينى را مى‌بينيم كه مفهوم وسيع آيه را هرگز محدود نمى‌كند.
و همان گونه كه گفتيم: «ذكر» به معنى هر گونه آگاهى و ياد آورى و اطلاع است، و «اهل الذكر»، آگاهان و مطلعين را در همه زمينه‌ها در بر مى‌گيرد.
ولى، از آنجا كه قرآن مجيد نمونه بارز يادآورى و علم و آگاهى است به آن «ذكر» اطلاق شده و همچنين شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نيز مصداق روشن «ذكر» است.
به همين ترتيب امامان معصوم كه اهلبيت او و وارث علم او هستند،