مى‌بايست از دانشمندان اهل كتاب و علماى يهود و نصارى بشود.
درست است كه: آنها با مشركان در تمام جهات هم عقيده نبودند، ولى همگى در اين جهت كه با اسلام مخالفت داشتند، هماهنگ بودند.
بنابراين، علماى اهل كتاب براى بيان حال پيامبران پيشين، منبع خوبى براى مشركان محسوب مى‌شدند.
«راغب» در «مفردات» مى‌گويد: ذكر دو معنى دارد گاهى، به معنى حفظ، و گاهى، به معنى يادآورى است، البته اين يادآورى ممكن است به وسيله دل بوده باشد (كه ذكر درونى و باطنى محسوب مى‌شود) و ممكن است به وسيله زبان باشد (كه ذكر لفظى محسوب مى‌گردد).
و اگر مى‌بينيم به قرآن، ذكر گفته شده است به خاطر همانست كه حقايقى را بازگو مى‌كند.
***
آيه بعد، مى‌گويد: «اگر شما آگاه از دلائل روشن پيامبران و كتب آنها نيستيد به آگاهان مراجعه كنيد» «بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ». «١»

«بَيِّنات» جمع «بيّنة» به معنى دلائل روشن است، و ممكن است در اينجا اشاره به معجزات و ساير دلائل اثبات حقانيت انبياء باشد، «زُبُر» جمع «زبور» به