تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤
خرما به نيازمندان كمك كنيد.
در اين هنگام مردى از «انصار»، كيسه پولى آورد كه در دستش جاى نمىگرفت اين امر سبب تشويق مردم شد، و پشت سر هم كمكهاى مختلف فراهم كردند به حدّى كه دو كوپه از مواد غذائى و لباس جمع شد، آثار سرور در چهره پيامبر صلى الله عليه و آله نمايان گشت در اين هنگام فرمود: «مَنْ سَنَّ فِى الإِسْلامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُها وَ أَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِها بَعْدَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَىْءٌ وَ مَنْ سَنَّ فِى الإِسْلامِ سُنَّةً سَيِّئَةً كانَ عَلَيْهِ وِزْرُها وَ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِها مِنْ بَعْدِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزارِهِمْ شَىْءٌ». «١»
معنى اين بخش از حديث همانند احاديث سابق است.
در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه: اين احاديث و مانند آن از آيات قرآن، با آيه ١٦٤ «انعام»: وَ لاتَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى: «كسى گناه ديگرى را بر دوش نمىكشد»، چگونه سازگار است؟
پاسخ اين سؤال با توجه به يك نكته كاملًا روشن است، و آن اين كه اينها مسئول گناهان ديگرى نيستند بلكه مسئول گناهان خويشند، زيرا در تحقق گناه ديگران شركت داشتند و از يك نظر گناه خودشان محسوب مىشود.
***
٢- تسليم بيهوده!
كمتر كسى پيدا مىشود كه: حقيقت را در مرحله شهود ببيند و باز هم آن را انكار كند، به همين دليل، گنهكاران و ستمگران، هنگامى كه در آستانه مرگ قرار مىگيرند، و پردههاى غفلت و غرور كنار مىرود، و چشم برزخى پيدا مىكنند اظهار ايمان مىكنند، همان گونه كه در آيات فوق خوانديم: «فَأَلْقَوُا السَّلَمَ».