از سوى سوم، از قدرت طوفانهاى شديد و حركت دائمى بادها بر پوسته زمين مى‌كاهد؛ چرا كه اگر كوهها نبودند سطح هموار زمين دائماً در معرض تندبادها قرار داشت و آرامشى متصور نبود.
و از آنجا كه كوهها يكى از مخازن اصلى آبها (چه به صورت برف و يخ، و چه به صورت آبهاى درونى) مى‌باشند بلافاصله بعد از آن، نعمت وجود نهرها را بيان كرده، مى‌گويد: «و براى شما نهرهائى قرار داديم» «وَ أَنْهاراً».
و از اين لحاظ كه وجود كوهها ممكن است اين توهم را به وجود آورد كه بخشهاى زمين را از يكديگر جدا مى‌كند، و راهها را مى‌بندد، چنين اضافه مى‌كند:
«و براى شما راهها قرار داد تا هدايت شويد» «وَ سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ». «١»

اين مسأله قابل توجه است كه: در ميان بزرگترين سلسله جبال دنيا غالباً بريدگيهائى وجود دارد كه انسان، مى‌تواند راه خود را از ميان آنها پيدا كند، و كمتر، اتفاق مى‌افتد: اين كوهها به كلى بخشهاى زمين را از هم جدا كنند.
***
و از اين جهت كه راه بدون نشانه و علامت و راهنما، انسان را به مقصد نمى‌رساند بعد از ذكر نعمت «راه» به اين «نشانه‌ها» اشاره كرده، مى‌گويد: «و علاماتى قرار داد» «وَ عَلاماتٍ».
اين علامتها، انواع زيادى دارد: شكل كوهها و دره‌ها و بريدگيهاى آنها، فراز و نشيبهاى قطعات مختلف زمين، رنگ خاكها و كوهها، و حتى چگونگى وزش بادها هر يك، علامتى براى پيدا كردن راههاست.
براى اين كه: بدانيم وجود اين علامات تا چه حد به رهروان كمك مى‌كند و