تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣
تفسير:
نعمت كوهها و درياها و ستارگان
اين آيات، به سراغ بخش مهم ديگرى از نعمتهاى بىپايان خداوند در مورد انسانها مىرود، نخست از درياها كه منبع بسيار مهم حيات و زندگى است آغاز مىكند و مىگويد:
«او كسى است كه درياها را براى شما تسخير كرد و به خدمت شما گمارد» «وَ هُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ».
مىدانيم، قسمت عمده روى زمين را درياها تشكيل مىدهند، و نيز مىدانيم نخستين جوانه حيات در درياها آشكار شده، و هم اكنون نيز دريا منبع مهمى براى ادامه حيات انسان، و همه موجودات روى زمين است، و قرار دادن آن در خدمت بشر، يكى از نعمتهاى بزرگ خدا است.
آن گاه به سه قسمت از منافع درياها اشاره كرده مىفرمايد:
«تا از آن گوشت تازه بخوريد» «لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً».
گوشتى كه زحمت پرورش آن را نكشيدهايد، تنها دست قدرت خدا آن را در دل اقيانوسها پرورش داده، و رايگان در اختيارتان گذارده است.
مخصوصاً تكيه روى طراوت و تازگى اين گوشت، با توجه به اين كه: در آن عصر و زمان از يك جهت، و در عصر و زمان ما از جهت ديگر، گوشتهاى كهنه فراوان بوده و هست، اهميت اين نعمت را آشكارتر مىسازد، و هم اهميت تغذيه از گوشت تازه را.
با تمام پيشرفتى كه در زندگى و تمدن مادى بشر به وجود آمده، هنوز دريا يكى از مهمترين منابع تغذيه انسان را تشكيل مىدهد، و همه سال صدها هزار تُن از گوشت تازهاى كه دست لطف پروردگار براى انسانها پرورش داده، از دريا