به طور كلى ميوه‌ها، كمى بيشتر انديشه لازم است، تا به خواص غذائى و درمانى آنها آشنا شويم، به همين جهت تعبير به «تفكّر» مى‌كند.
اما در مورد تسخير خورشيد و ماه و ستارگان و اسرار شب و روز باز هم انديشه بيشترى لازم است، لذا تعبير به «تعقّل» كه گوياى سطح بالاترى از انديشه است فرموده.
در هر حال، روى سخن قرآن همه جا، با انديشمندان، متفكران و صاحبان مغز و عقل است، و با توجه به اين كه: قرآن از محيطى بر خاسته كه در آنجا جز جهل، حكومت نمى‌كرد، عظمت اين تعبيرات آشكارتر مى‌شود و هم پاسخى است دندانشكن به آنها كه، به خاطر بعضى از مذاهب خرافى، خط سرخ روى همه مذاهب راستين كشيده‌اند و مى‌گويند: مذهب، وسيله تخدير و از كار انداختن انديشه‌ها است و ايمان به خدا مولود جهل آدمى است!.
اين گونه آيات قرآن، تقريباً در همه سوره‌ها گسترده است، به وضوح مى‌گويد: مذهب راستين، زائيده انديشه، تفكر و تعقل است، و اسلام در همه جا سر و كار با متفكران و انديشمندان و اولوا الالباب دارد، نه با جاهلان و خرافاتيان، يا روشنفكر نمايان بى‌منطق.
***