آتش خشم و غضب را فرو مى‌نشاند». «١»
و از آن مهمتر اين كه: در خود قرآن از درخت «زيتون» به عنوان «شَجَرَهٍ مُبارَكَةٍ» (درخت پر بركت) «٢» ياد شده است.
با پيشرفت دانش پزشكى و غذاشناسى اهميت داروئى «خرما» نيز به ثبوت رسيده است. در خرما، كلسيم وجود دارد كه عامل اصلى استحكام استخوانها است و نيز فسفر وجود دارد كه از عناصر اصلى تشكيل دهنده مغز و مانع ضعف اعصاب و خستگى است، و قوه بينائى را مى‌افزايد.
و نيز پتاسيم موجود است كه فقدان آن را در بدن علت حقيقى زخم معده مى‌دانند، و وجود آن براى ماهيچه‌ها و بافتهاى بدن بسيار پر ارزش است.
اين سخن امروز، در ميان غذاشناسان معروف است كه: خرما از سرطان جلوگيرى مى‌كند، زيرا آمارهائى كه در اين زمينه تهيه شده نشان مى‌دهد در مناطقى كه خرما بيشتر مى‌خورند، ابتلاى به سرطان كمتر است، و اعراب و صحرا نشينانى كه در فقر غذائى به سر مى‌برند به واسطه خوردن خرما، هرگز مبتلا به سرطان نمى‌شوند، عامل اين موضوع را وجود «منيزيم» مى‌دانند.
قند فراوانى كه در خرما وجود دارد از سالمترين قندها است كه حتى در بسيارى از موارد مبتلايان به بيمارى قند نيز مى‌توانند براحتى از آن استفاده كنند.
دانشمندان در خرما سيزده ماده حياتى و پنج نوع ويتامين كشف كرده‌اند كه آن را به صورت يك منبع غذائى غنى و بسيار پر ارزش در آورده است. «٣»