***
٢- چرا تنها زيتون و نخل و انگور؟!
ممكن است چنين به نظر آيد كه: اگر قرآن در آيات فوق از ميان انواع ميوه‌ها روى «زيتون و خرما و انگور» تكيه كرده به خاطر وجود آنها در محيط نزول قرآن بوده است.
ولى، با توجه به جهانى و جاودانى بودن قرآن، و عمق تعبيراتش روشن مى‌شود كه، مطلب از اين فراتر است.
غذاشناسان و دانشمندان بزرگى كه ساليان دراز از عمر خود را در راه مطالعه خواص گوناگون ميوه‌ها صرف كرده‌اند، به ما مى‌گويند: كمتر ميوه‌اى است كه براى بدن انسان از نظر غذائى به اندازه اين سه ميوه، مفيد و مؤثر باشد.
همانها مى‌گويند: «روغن زيتون» براى توليد سوخت بدن ارزش بسيار فراوان دارد، كالرى حرارتى آن بسيار بالا است، و از اين جهت يك نيروبخش است و آنها كه مى‌خواهند همواره سلامت خود را حفظ كنند، بايد به اين اكسير علاقمند شوند.
روغن زيتون، دوست صميمى كبد آدمى است، و براى رفع عوارض كليه‌ها و سنگ‌هاى صفراوى و قولنج‌هاى كليوى و كبدى و رفع يبوست بسيار مؤثر است.
به همين دليل در روايات اسلامى نيز از آن مدح و تمجيد فراوان شده، در حديثى از امام على بن موسى الرضا عليه السلام درباره «زيتون» چنين مى‌خوانيم:
«غذاى خوبى است، دهان را خوشبو و بلغم را بر طرف مى‌سازد، صورت را صفا و طراوت مى‌بخشد، اعصاب را تقويت نموده و بيمارى و درد را از ميان مى‌برد و