حال فقير باشد، خدا او را از رحمت خويش دور كند». «١»
بديهى است اين گفتار بزرگ، همان گونه كه درباره يك فرد صادق است درباره يك ملت نيز صدق مى‌كند، مردمى كه آب و خاك به قدر كافى دارند، باز هم نيازمند به ديگران هستند، مسلماً از رحمت خدا دورند!
٥- و نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود: عَلَيْكُمْ بِالْغَنَمِ وَ الْحَرْثِ فَإِنَّهُمَا يَرُوحَانِ بِخَيْرٍ وَ يَغْدُوَانِ بِخَيْرٍ:
«وظيفه شماست كه به تربيت گوسفند و كشاورزى بپردازيد كه رفت و آمد هر دو خير و بركت است». «٢»
٦- از امام صادق عليه السلام نقل شده كه: ما فِى الأَعْمالِ شَىْ‌ءٌ أَحَبُّ الَى اللَّهِ مِنَ الزِّراعَةِ: «هيچ عملى نزد خدا از زراعت محبوبتر نيست». «٣»
بالاخره، در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: الزَّارِعُونَ كُنُوزُ الأَنَامِ يَزْرَعُونَ طَيِّباً أَخْرَجَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ هُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَحْسَنُ النَّاسِ مَقَاماً وَ أَقْرَبُهُمْ مَنْزِلَةً يُدْعَوْنَ الْمُبارَكِينَ:
«كشاورزان گنج‌هاى مردمند، غذاى پاكيزه را كه خداوند ارزانى داشته زراعت مى‌كنند، آنها در روز قيامت برترين مقام را دارند و به خدا نزديكترند و آنها را به نام «مباركها» صدا مى‌زنند». «٤»
***