٣ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ ٤ خَلَقَ الإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ٥ وَ الأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْ‌ءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ ٦ وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ ٧ وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى‌ بَلَدٍ لَمْ‌تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ٨ وَ الْخَيْلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوها وَ زِينَةً وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ
ترجمه:
٣- آسمانها و زمين را به حق آفريد؛ او برتر است از اين كه همتائى براى او قرار مى‌دهند!
٤- انسان را از نطفه بى‌ارزشى آفريد؛ و سرانجام او مدافع آشكار از خويشتن گرديد.
٥- و چهار پايان را آفريد؛ در حالى كه در آنها، براى شما وسيله پوشش، و منافع ديگرى است؛ و از گوشت آنها مى‌خوريد.
٦- و در آنها براى شما زينت و شكوه است به هنگامى كه آنها را به استراحتگاهشان باز مى‌گردانيد، و هنگامى كه به صحرا مى‌فرستيد.
٧- آنها بارهاى سنگين شما را به شهرى حمل مى‌كنند كه جز با مشقت زياد، به آن نمى‌رسيديد؛ پروردگارتان رئوف و رحيم است!.
٨- (همچنين) اسبها و استرها و الاغها را (آفريد)، تا بر آنها سوار شويد و زينت شما باشد، و چيزهائى مى‌آفريند كه نمى‌دانيد.