٩٩- و پروردگارت را عبادت كن تا يقين [: مرگ‌] تو فرا رسد.
تفسير:
مكتبت را آشكارا بگو!
در اين آيات كه آخرين آيات سوره «حجر» است نخست به سرنوشت «مقتسمين» (تجزيه‌گران) كه در آيات قبل از آنها سخن به ميان آمده بود پرداخته و مى‌گويد: «سوگند به پروردگارت كه ما به طور قطع از همه آنها سؤال خواهيم كرد» «فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ».
***
«از تمام كارهائى كه انجام مى‌دادند» «عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ».
روشن است: سؤال خداوند براى كشف مطلب پنهان و پوشيده‌اى نيست، چرا كه او از اسرار درون و برون آگاه است، و ذره‌اى در آسمان و زمين از علم بى‌پايان او مخفى نيست.
بنابراين، سؤال مزبور به خاطر تفهيم به خود طرف است تا به زشتى اعمالش پى ببرد، و يا به عنوان يك نوع مجازات روانى است؛ چرا كه بازجوئى از كارهاى خلاف، آن هم توأم با سرزنش و ملامت، آن هم در جهانى كه انسان به حقايق نزديكتر و آگاهتر مى‌شود، دردناك و زجرآور است، بنابراين، در حقيقت اين پرسشها بخشى از مجازات آنهاست.
ضمناً عموميت «عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ» نشان مى‌دهد كه: از همه اعمال آدمى بدون استثناء سؤال خواهد شد و اين خود، درسى است براى همه انسانها كه لحظه‌اى از اعمال خود غافل نمانند.
و اين كه: بعضى از مفسران اين سؤال را محدود به مسأله توحيد و ايمان به