تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٨
٩٢ فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
٩٣ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
٩٤ فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
٩٥ إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
٩٦ الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
٩٧ وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ
٩٨ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ كُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ
٩٩ وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
ترجمه:
٩٢- به پروردگارت سوگند، از همه آنها سؤال خواهيم كرد.
٩٣- از آنچه عمل مىكردند!
٩٤- آنچه را مأموريت دارى، آشكارا بيان كن! و از مشركان روى گردان (و به آنها اعتنا نكن).
٩٥- ما شرّ استهزاء كنندگان را از تو دفع خواهيم كرد.
٩٦- همانها كه معبود ديگرى با خدا قرار دادند؛ اما به زودى مىفهمند!
٩٧- ما مىدانيم سينهات از آنچه آنها مىگويند تنگ مىشود (و تو را سخت ناراحت مىكنند).
٩٨- (براى دفع ناراحتى آنان) پروردگارت را تسبيح و حمد گو! و از سجدهكنندگان باش.