تفسير:
پايان زندگى دو قوم ستمگر
در اين آيات، قرآن به دو بخش ديگر از سرگذشت اقوام پيشين تحت عنوان «اصحاب الايكه» و «اصحاب الحجر» اشاره مى‌كند، و بحثهاى عبرت‌انگيزى را كه در آيات پيشين پيرامون قوم لوط بود، تكميل مى‌نمايد.
نخست مى‌گويد: «اصحاب الايكه مسلماً مردمى ظالم و ستمگر بودند» «وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الأَيْكَةِ لَظالِمِينَ». «١»

***
«و ما از آنها انتقام گرفتيم» و در برابر ظلمها و ستمگريها و سركشى‌ها، مجازاتشان نموديم «فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ».
«و سرزمين‌هاى اين گروه و قوم لوط (كه داستانشان گذشت)، بر سر راه شما قرار داد و آشكار است» «وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبِينٍ».
چشم باز كنيد، و سرنوشت آنها را بنگريد سپس عبرت گيريد.
***
اصحاب الايكه كيانند؟
بسيارى از مفسران، و ارباب لغت گفته‌اند: «ايكه» به معنى درختان در هم پيچيده و يا بيشه است و «اصحاب الايكه» همان قوم شعيب‌اند كه در سرزمينى پر آب و مشجر در ميان «حجاز و شام» زندگى مى‌كردند.
آنها زندگى مرفه و ثروت فراوانى داشتند و به همين جهت، غرور و غفلت آنها را فرا گرفته بود و مخصوصاً دست به كم‌فروشى و فساد در زمين زده بودند.