تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٨
همگامان و پيروان او را شرح داد، درهاى هفتگانه جهنم را به روى آنها گشود.
طبق روش قرآن كه از اصل «مقابله و تقارن»، براى تعليم و تربيت، بهره گيرى مىكند، در اين آيات، سخن از «بهشت و بهشتيان» و نعمتهاى مادى و معنوى، جسمى و روحانى به ميان آمده است.
و در حقيقت هشت نعمت بزرگ مادى و معنوى به تعداد درهاى بهشت، در اين آيات بيان شده است:
١- در آغاز به يك نعمت مهم جسمانى اشاره كرده، مىگويد: «پرهيزكاران در باغهاى سر سبز بهشت، و در كنار چشمههاى زلال آن خواهند بود» «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ».
جالب اين كه: از ميان تمام صفات، روى «تقوا» تكيه شده است، همان تقوا و پرهيزكارى و تعهد و مسئوليت، كه جامع تمام صفات برجسته انسانى است.
ذكر «جَنَّات» و «عُيُون» به صيغه جمع، اشاره به باغهاى متنوع و چشمههاى فراوان و گوناگون بهشت است كه هر كدام لذت تازهاى مىآفريند، و ويژگى خاصى دارد.
***
٢ و ٣- آن گاه به دو نعمت مهم معنوى كه «سلامت» و «امنيت» است اشاره مىكند، سلامت، از هر گونه رنج و ناراحتى، و امنيت از هر گونه خطر، مىگويد:
«فرشتگان الهى به آنها خوش آمد مىگويند و مىگويند كه داخل اين باغها شويد با سلامت و امنيت كامل» «ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ».
***
٤- در آيه بعد، سه نعمت مهم معنوى ديگر با صراحت چنين بيان شده است: