بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦١١ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

نگرفته است. از همه آنها مى‌خواهند كه از آتش بيرون آيند. سپس در آب زندگانى افكنده مى‌شوند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! آب زندگانى چيست؟

فرمود: «آب شستشوى اهل بهشت. آن گاه [كه در آن آب افتادند]، زراعت‌وار مى‌رويند، همچنان كه تخم و بذرهاى موجود در خس و خاشاك سيلاب مى‌رويند. سپس پيامبران در حقّ تمام كسانى كه از سرِ اخلاص، به يگانگى خداوند گواهى داده باشند، شفاعت مى‌كنند و آنها را از آتش بيرون مى‌آورند».

پيامبر صلى الله عليه و آله [در ادامه‌] فرمود: «سپس خداوند به رحمت خويش، بر كسانى كه در آتش‌اند، مهر مى‌آورد و حتّى يك بنده را كه در دلش به قدر دانه‌اى ايمان بوده باشد، در آن باقى نمى‌گذارد و بيرونش مى‌آورد».

٩١٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آن گاه كه خداوند، مؤمنان را از آتش برهانَد و ايمن شوند، در باره برادرانشان كه به آتش رفته‌اند، چنان سخت با پروردگارشان مجادله مى‌كنند كه هيچ يك از شما در دنيا با برادرش در باره حقّ خود، چنان مجادله نمى‌كند. آنها مى‌گويند: پروردگارا! برادران ما، پا به پاى ما نماز مى‌خواندند و روزه مى‌گرفتند و حج مى‌گزاردند، و تو آنها را به آتش در آورده‌اى؟! خداوند مى‌فرمايد: «برويد و هر يك از آنها را كه مى‌شناسيد، بيرون آوريد».

آنان مى‌روند و برادرانشان را از چهره‌هايشان مى‌شناسند؛ چون آتش، چهره‌هاى آنها را نمى‌خورد. آتش، برخى‌شان را [فقط] تا نيمه‌هاى ساق پايشان گرفته است، و برخى‌شان را تا برآمدگىِ پاهايشان. آنها را بيرون مى‌آورند و مى‌گويند: پروردگارا! كسانى را كه دستور دادى، بيرون آورديم.

خدا مى‌فرمايد: «كسانى را هم كه در دلشان به وزن دينارى ايمان بوده است، بيرون بياوريد. سپس كسانى را كه در دلشان به وزن نيم دينار [ايمان‌] بوده، و بعد كسانى را كه در دلشان به وزن يك دانه خردل [ايمان‌] بوده است [نيز بيرون بياوريد]».

٩١٩. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از ابو موسى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اهل آتش، هنگامى كه در آتش گرد آيند، به كسانى از اهل قبله كه با آنان هستند،