بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٩ - ١٠/ ٨ گرايش به ستمگر

١٠/ ٨: گرايش به ستمگر

قرآن‌

«و به سوى كسانى كه ستم كرده‌اند، متمايل مشويد كه آتش به شما مى‌رسد و در برابر خدا، دوستانى نخواهيد داشت [كه حمايتتان كنند] و سرانجام، يارى نخواهيد شد».

«و به راستى، موسى را با آيات خود و حجّتى آشكار، به سوى فرعون و سران [قوم‌] وى فرستاديم؛ ولى [سران‌] از فرمان فرعون پيروى كردند، در حالى كه فرمان فرعون، صواب نبود. روز قيامت، [فرعون‌] پيشاپيش قومش مى‌رود و آنان را به آتش در مى‌آورد. و [دوزخ‌] چه ورودگاه بدى براى واردان است!».

حديث‌

٣٣٠. امام صادق عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «و به كسانى كه ستم كرده‌اند، متمايل مشويد كه آتش به شما مى‌رسد»-: [حتّى در اين حد كه‌] شخص، نزد سلطان رود و دوست بدارد كه او زنده بماند تا دستش را در كيسه‌اش كند و به او دهشى كند [، اين نيز تمايل به ستمگر است‌].

٣٣١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس دفاع از [ادّعاى‌] ستمكارى را بر عهده بگيرد يا در آن دعوا به او كمك كند، هنگامى كه فرشته مرگ بر او نازل مى‌شود، به او خواهد گفت:

«بشارت باد تو را به لعنت خدا و آتش جهنّم!» و چه بد سرانجامى است!

٣٣٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به اميد رسيدن به نوايى از سلطان ستمگر، او را مدح گويد يا خود را در برابرش خوار و خفيف گرداند، همدم او در آتش خواهد بود.