بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - ٨/ ٣ نوشيدنى آنان
مىنوشد و نمىتواند آن را فرو بَرَد و مرگ از هر سويى به جانبش مىآيد؛ ولى نمىميرد و عذاب سخت به دنبال دارد».
«و امّا اگر از دروغزنان گمراه باشد، پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد و [با] افتادن در آتش افروخته».
ر. ك: انعام: آيه ٧٠؛ كهف: آيه ١٩؛ صافّات: آيه ٦٧؛ ص: آيه ٥٦ و ٥٧؛ واقعه: آيه ٤٣ و ٥٤ و ٥٨؛ نبأ: آيه ٢١-/ ٢٥؛ غاشيه: آيه ٤ و ٥.
حديث
٢٢٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در باره اين سخن خداى بزرگ: «و به او آبى از خونِ آميخته به چرك نوشانده مىشود. آن را جرعه جرعه مىنوشد»-: [آن نوشيدنى،] نزديك دهانش برده مىشود و او آن را ناخوش مىدارد. چون به نزديكش برده شد، چهرهاش را بريان مىكند و پوست سرش مىافتد، و همين كه آن را نوشيد، رودههايش را از هم فرو مىپاشد، به گونهاى كه از مخرجش بيرون مىآيد. خداوند مىفرمايد: «و آبى جوشان نوشانده مىشوند و رودههايشان را از هم فرو مىپاشد» و مىفرمايد: «و اگر فريادرسى جويند، با آبى چون مسِ گداخته يارى مىشوند كه چهرهها را بريان مىكند؛ چه بد نوشيدنىاى است!».
٢٢٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در باره اين سخن خداى متعال: «چون مُهل»-: [مُهل،] چيزى است مانند دُردىِ روغن زيتون و هر گاه آن را به صورتش نزديك كند، پوست صورتش در آن [ظرف پر از مُهل] مىافتد.
٢٢٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جوشاب بر سر آنان ريخته مىشود و آن جوشاب در سرشان فرو مىرود تا به شكمشان مىرسد و آنچه را درون آن است، ذوب مىكند و از