بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٧ - ٨/ ٣ نوشيدنى آنان
پاهايش خارج مىشود- و اين، همان «صَهَر (موادّ مذاب)» است- و دوباره از نو آغاز مىشود.
٢٢٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خدا لعنت كند شراب را و كِشت كننده [درخت] آن را و افشرنده شراب را و نوشندهاش را ...! كسى كه آن را بنوشد، خداوند تا چهل روز نمازش را نمىپذيرد و اگر بميرد و قطرهاى از آن در شكمش باشد، بر خداوند عز و جل است كه از «طينت خبال» به او بنوشاند و آن، زردابه بدن دوزخيان و چركابهاى است كه از فرج زنان زناكار، خارج مىشود. اينها در ديگهاى جهنّم جمع مىشود و اهل آتش آن را مىنوشند، و معده و رودههاى آنها و پوستشان را ذوب مىكند.
٢٢٩. الخصال- به نقل از ابو موسى اشعرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «سه كس به بهشت نمىروند: بادهگسار، جادوگر و بُرنده پيوند خويشاوندى. كسى كه بادهگسار بميرد، خداوند عز و جل از نهر غوطه به او مىنوشاند».
گفته شد: نهر غوطه چيست؟
فرمود: «نهرى است كه از چِركابه فرجهاى زنان روسپى جارى مىشود و بوى آن، دوزخيان را آزار مىدهد».
٢٣٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوگند به آن كه مرا به حق بر انگيخت، شرابخوار، تشنه مىميرد و در قبر، تشنه است. روز قيامت نيز تشنه بر انگيخته مىشود و فرياد مىزند: واى كه هزار سال است تشنهام!
پس آبى چون مسِ گداخته- كه چهره را بريان مىكند و بد نوشيدنىاى است- به او داده مىشود و بر اثر آن، چهرهاش مىپزد و دندانها و چشمانش در آن ظرف مىريزد. او چارهاى از نوشيدن آن ندارد [و مىنوشد] و هر چه در شكم اوست، ذوب مىشود.