فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى‌.»[١]: (سپس پروردگارش او را برگزيده و به سوى او رجوع نموده و توبه‌اش را پذيرفته و هدايتش فرمود.) ديگر جنگ هفتاد و دو ملّت و اختلافات فرزندان آدم را عذر بنه؛ زيرا حضرت حق سبحانه به آنان فرمود: «قالَ: اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً، بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ، فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً، فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى‌، وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي، فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً، وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى‌.»[٢]: (خداوند فرمود: همه شما دو نفر از بهشت فرود آييد، شما دشمن يكديگريد، پس اگر هدايتى از جانب من به شما رسيد [آنگاه‌] هركس از هدايت من پيروى نمايد، هرگز گمراه و بدبخت نمى گردد، و هركس از ياد من روى گرداند، مسلّماً زندگانى تنگ و سختى براى او خواهد بود، و او را روز قيامت كور و نابينا محشور مى كنيم.).

و به فرموده منقول از حضرت رسول ٦:

١٢٦١

«سَتُفَرَّقُ أُمَّتى ثَلاثَةً وَسَبْعينَ كُلُّها فِى النّارِ الّا واحِدةً، وَهِىَ الَّتى تَتَّبِعُ وَصيّى‌ عَلِيّاً.»

[٣]: (بزودى امّت من به هفتاد و سه فرقه منشعب مى شوند كه همگى در آتش جهنّم هستند، مگر يكى، و آن همان فرقه اى است كه از وصيّم علىّ [ع‌] پيروى نمايد.).

در نتيجه خواجه بخواهد بگويد: طريق حق و حقيقت، روشى است كه حضرت آدم ابوالبشر ٧ و عدّه اى از فرزندان او پس از پايان سير نزولى پيش گرفتند و به سير صعودى بازگشت نمودند و برگزيده خداوند گرديدند و او بازگشتشان را پذيرفت، تو نيز اگر در انتهاى سير نزولى خود از شجره منهيّه تعلّقات جدايى بگيرى، به عالم اصلى خود بازگشت خواهى نمود، و از: «ثُمَّ اجْتَباهُ رَبُّهُ، فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى‌.»[٤]: (سپس پروردگارش او را برگزيده و به سوى او رجوع نموده و توبه‌اش را پذيرفته و هدايتش فرمود.) برخوردار مى شوى؛ و اگر ياد حق را فراموش نمايى و از شيطان و.

[١] ( ١، ٢) طه: ١٢٢.

[٢] ( ١، ٢) طه: ١٢٢.

[٣] - اثباة الهداة، ج ٢، ص ١٨٢، روايت ٨٧٩.

[٤] - طه: ١٢٢.