جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٠ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

گرم نه پير مغان در به روى بگشايد

كدام در بزنم چاره از كجا جويم‌[١]

تو دستگير شواى خضر پى خجسته كه من‌

پياده مى روم و همرهان سوارانند[٢]

آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند

آيا شود كه گوشه چشمى به ما كنند

بگذر به كوى ميكده تا زمره حضور

اوقات خويش بهر تو صرف دعا كنند[٣]

مدد از خاطر رندان طلب اى دل ورنه‌

كار صعبى است مبادا كه خطائى بكنيم‌[٤]

حافظ جناب پير مغان مأمن وفاست‌

من ترك خاك بوسى اين در نمى كنم‌[٥]

الااى ساربانِ مَحْمِل دوست‌

الى رُكْبانِكُمْ طالَ اشْتِياقى‌

بيا ساقى بده رطل گرانم‌

سَقاكَ اللّهُ مِنْ كأسٍ دِهاقٍ‌[٦]

شكرِ آن را كه تو در عشرتى اى مرغ چمن‌

به اسيرانِ قفس مژده گلزار بيار[٧]