جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٤ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

مشكل خويش برِ پير مغان بردم دوش‌

كو به تأييدِ نظر، حلّ معمّا مى كرد[١]

مراد دل ز كه جويم كه نيست دلدارى‌

كه جلوه نظر و شيوه كرم دارد

ز جَيْب خرقه حافظ چه طرف بتوان بست‌

كه ما صمد طلبيديم و او صنم دارد[٢]

مريد طاعت بيگانگان مشو حافظ

ولى معاشر رندان آشنا مى باش‌[٣]

دردم نهفته به ز طبيبان مدّعى‌

باشد كه از خزانه غيبش دوا كنند[٤]

طبيب راه نشين درد عشق نشناسد

برو به دست كن اى مرده دل مسيح دمى‌[٥]

ما مريدان رو به سوى كعبه چون آريم چون‌

رو به سوى خانه خمّار دارد پير ما

بر در ميخانه خواهم گشت چون حافظ مقيم‌

چون خراباتى شد آن يار طريقت پير ما[٦]

گذار بر ظلمات است خضر راهى جو

مباد كاتش محرومى، آب ما ببرد[٧]