جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٨ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

فتوى پير مغان دارم و قولى است قديم‌

كه حرام است مى آن را كه نه يار است ونديم‌[١]

پيران سخن به تجربه گفتند گفتمت‌

هان اى پسر كه پير شوى پند گوش كن‌

بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق‌

خواهى كه زلف يار كشى ترك هوش كن‌

تسبيح و خرقه لذّت مستى نبخشدت‌

همّت در اين عمل، طلب از مِى فروش كن‌[٢]

پير پيمانه كش ما كه روانش خوش باد

گفت پرهيز كن از صحبت پيمان شكنان‌

بر جهان تكيه مكن گر قدحى مِىْ دارى‌

شادى زهره جبينان خور و نازك بدنان‌[٣]

به پير ميكده گفتم كه چيست راه نجات‌

بخواست جام مى و گفت، راز پوشيدن‌[٤]

تشويش وقت پير مغان مى دهند باز

اين سالكان نگر كه چه با پير مى كنند[٥]

قدم مَنه به خرابات جز به شرط ادب‌

كه ساكنان درش محرمان پادشهند[٦]

با خرابات نشينان ز كرامات، ملاف‌

هر سخن جايى و هر نكته مكانى دارد[٧]