جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٦ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك
در مواردى سخن از اثر تربيتى استاد به ميان آورده و مى گويد:
|
از آستان پير مغان سر چرا كشم |
دولت دراين سرا وگشايش دراين در است[١] |
|
\*\*\*
|
مريد پير مغانم ز من مرنج اى شيخ |
چرا كه وعده تو كردىّ و او بجا آورد[٢] |
|
\*\*\*
|
گرمدد خواستم از پيرمغان عيب مكن |
شيخ ماگفت كه در صومعه همّت نبود[٣] |
|
\*\*\*
|
كيميايى است عجب بندگى پير مغان |
خاك او گشتم و چندين درجاتم دادند[٤] |
|
\*\*\*
|
ساقيا عمر دراز و قدحت پر مى باد |
كه به سعى توام اندوه خمار آخر شد[٥] |
|
\*\*\*
|
بنده پيرخراباتم كه درويشان او |
گنج رااز بىنيازى خاك بر سر مى كنند[٦] |
|
\*\*\*
|
سالها پيروى مذهب رندان كردم |
تا به فتواى خرد حرص به زندان كردم |
|
|
من به سر منزل عنقا نه به خود بردم راه |
قطع اين مرحله با مرغ سليمان كردم[٧] |
|
در مواردى از گفتار و راهنماييهاى استاد سخن به ميان آورده و مى گويد:
|
آن پيك نامور كه رسيد از ديار دوست |
آورد حرز جان ز خط مشكبار دوست |
|
[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ٦٧، غزل ٤٤.
[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ١٤٠، غزل ١٥٨.
[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ١٤٤، غزل ١٦٥.
[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ١٥٠، غزل ١٧٣.
[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ١٧٠، غزل ٢٠٢.
[٦] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ٢١٠، غزل ٢٦٢.
[٧] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، ص ٣١٠، غزل ٤٢١.