جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٣ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

حافظ از دست مده صحبت آن كشتى نوح‌

ورنه طوفانِ حوادث ببرد بنيادت‌[١]

كيميايى است عجب بندگى پيرِ مغان‌

خاك او گشتم و چندين درجاتم دادند

همّت پيرِ مغان و نَفَسِ رندان بود

كه زبند غم ايّام نجاتم دادند[٢]

به كوى عشق مَنِه بى‌دليلِ راه قدم‌

كه گم شد آنكه دراين ره به رهبرى نرسيد[٣]

قطع اين مرحله بى‌همرهى خضر مكن‌

ظلمات است بترس از خطر گمراهى‌[٤]

به ملازمان سلطان كه رساند اين دعا را

كه به شكر پادشاهى ز نظر مران گدا را[٥]

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

كه سر به كوه و بيابان تو داده اى ما را

چو با حبيب نشينى و باده پيمايى‌

به ياد آر حريفان باده پيما را[٦]

خسروان قبله حاجات جهانند ولى‌

سببش بندگى حضرت درويشان است‌[٧]