جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٦٦ - غزل ١٥٢ جان بىجمال جانان، ميل جنان ندارد

گويا با اين بيان مى خواهد از مشكلات هجران گذشته‌اش خبر دهد، و خود را به صبر و تحمّل براى ديدار دگر بار آماده سازد. لذا در جايى مى گويد:

و نيز در جايى مى گويد:

و همچنين مى گويد:

آرى، غرض غايى حقّ تبارك و تعالى از آوردن بشر به ظلمت سراى عالم خاكى و پايان دادن به سير نزولى، بازگشت و توجّه به عالم اصلى‌اش بوده، نه آنكه چند روزى بار تعلّقات عالم طبيعت را به دوش كشد و از هدف اصلى و محبّت و عشق ورزى به حضرت دوست باز ماند؛ زيرا همان گونه كه بشر در خلقت تمثّلى قناعت به دوستى او نموده و از «أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ؟!.»[٥]: (آيا من پروردگار شما نيستم؟!)،.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٧٤، ص ١٥١.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢٧، ص ١٢٠.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٨٢، ص ٢٢٢.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤١٣، ص ٣٠٥.

[٥] - اعراف: ١٧٢.