جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٥٣ - غزل ١٥٠ تنت به ناز طبيبان نيازمند مباد!

صاحب جمالا! مالك زيبايى‌هاى ظاهرى موجودات و حسن باطنى‌شان تو هستى؛ كه: «الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ.»[٢]: (خدايى كه هر چيز را بيافريد، نيكو و زيبا گردانيد.- نيز: «. صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ، وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ.»[٣]: (و خداوند شما را چهره نگارى نمود، و چهره هايتان را زيبا قرار داد، و بازگشت [همگان‌] تنها به سوى اوست.- مالك عالم خلق و امر و ملكوتشان نيز تويى؛ كه: «أَلا! لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ.»[٤]: (آگاه باشيد! كه [عالم‌] خلق و امر از آن اوست.- نيز:

٧٣٢

«وَبِاسْمائِكَ الَّتى ارْكانَ كُلّ شَىْ ءٍ.»

[٥]: (و [از تو مسئلت دارم‌] به اسمائت كه بر اركان و شراشر وجود هر چيزى چيره گشته.).

الهى! كه حُسنت مستدام باد و غم و اندوه به آن نرسد (كه نخواهد رسيد) ما عاشقانت مى باشيم كه همواره به غم و اندوه فراقت گرفتار و پژمرده خاطريم، و به عنايتهاى مخصوص تو نيازمنديم تا ديدارت را شاهد باشيم. بخواهد بگويد:

١١٨٨

«الَهى! فَاسْلُكْ بِنا سُبُلَ الُوُصولِ الَيْكَ، وَسَيّرْنا فى اقْرَبِ الطُّرُقِ لِلْوُفودِ عَلَيْكَ، قَرِّبْ عَلَيْنَا الْبَعيدَ، وَسَهّلْ عَلَيْنَا الْعَسيرَ الشَّديدَ.»

[٦]: (معبودا! پس ما را در راههاى وصول و رسيدن به درگاهت رهسپار ساز، و در بهترين راههاى بار يافتن بر خويش راهى گردان، دور را بر ما نزديك، و [كار] دشوار سخت را بر ما آسان گردان.- بگويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١١، ص ٤٥.

[٢] - سجده: ٧.

[٣] - تغابن: ٣.

[٤] - اعراف: ٥٤.

[٥] - اقبال الاعمال، ص ٧٠٧.

[٦] - بحار الانوار، ج ٩٤، ص ١٤٧.