جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٥٠١

وَ الْمُؤْمِناتِ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.»[١]: (تا خداوند بر مردان و زنان مؤمن باز گردد [و توبه آنان را بپذيرد]، كه خداوند بسيار آمرزنده و مهربان مى باشد.- اين همان طربنامه عيش دو جهان را با حضرت حقّ نوشتن است؛ كه: «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ، فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ، عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ.»[٢]: (براستى كه تقوى پيشگان در باغها و بهشتها و جويهايى در جايگاه صدق و حقيقت نزد پادشاه مقتدر مى باشند.- نيز:

١٢٩٧

«انَّ اللّهَ انَّما يَهَبُ الْمَنازِلَ الشَّريفَةَ لِعِبادِهِ، بِاحْتِمالِ الْمَكارِهِ.»

[٣]: (خداوند، تنها در برابر تحمّل امور ناخوشايند، مقامات والا را به بندگانش ارزانى مى دارد.- بگويد:

و بگويد:

الْحَمْدُلِلّهِ اوّلًا وَآخِراً وَظاهراً وَباطِناً.

[١] - احزاب: ٧٢.

[٢] - قمر: ٥٥.

[٣] - بحار الانوار، ج ٤٥، ص ٩٠، روايت ٢٩.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٠٦، ص ٢٣٨.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٠٨، ص ٢٤٠.