جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٦٠ - غزل ١٦٤ خوش آمد گل و زآن خوشتر نباشد

اى خواجه! و يااى سالك طريق! همواره حضرت دوست را مورد نظر خود قرارده، و مراقب جمال او كه به خود زيباست باش، نه جمالهاى مجازى كه پرتوى از كمالات او را به تو نشان مى دهند.

بخواهد بگويد:

و نيز بگويد:

و ممكن است خطاب خواجه با زاهد باشد كه توجّه خويش را به جمالهاى نيكو صورتان بهشتى مُنعطف نموده، و براى رسيدن به آن عبادت خود را انجام مى دهد، لذا در بيت آتيه مخاطب خود را شيخ كه هم مرام زاهد است قرار داده و مى گويد:

اى شيخ واى كسى كه اعمال خود را براى رسيدن به شراب كوثر انجام مى دهى! از شرابى بنوش كه شراب كوثر منشأ گرفته از آن است و خمخانه‌اش رسول الله ٦ و اوصيايش : اند كه مظهراتم واكمل تمام تجلّيات حضرت دوست مى باشند، و آنان در اين عالم و در جهان ديگر از آن بهره منداند، و دوستان خود را نير بهره مند.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٣٩، ص ١٢٧.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٥٥، ص ١٣٨.