جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٦٤ - غزل ١٣٩ به حسن خلق و وفا كس به يار ما نرسد

بعيد نيست كه خواجه تمامى اين غزل را در مدح رسول الله ٦ سروده باشد، لذا ما بيانات خود را به آن بزرگوار اختصاص مى دهيم. مى‌گويد:

اى آنان كه پيروى از اديان گذشته مى نمائيد! بياييد آن كس را كه پيشينيان (انبياء :) مژده آمدن او را مى دادند پيروى كنيد؛ زيرا اوست آن كه خداوند درباره‌اش مى فرمايد: «وَ إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ.»[١]: (و براستى كه تو بر خوى و سرشت بزرگى استوار هستى.- اوست كه به كمال وفاى عهد عبوديّت نايل شده كه:

١٠٤٧

«اجْعَلْ شَريفَ صَلَواتِكَ وَنَوامِىَ بَرَكاتِكَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ الْخاتِمِ لِما سَبَقَ ... حافِظاً لَعَهْدِكَ.»

[٢]: (درودهاى با ارزش و بركتهاى بالنده‌ات را بر حضرت محمّد، بنده و فرستاده‌ات بفرست، هم او كه خاتم [پيامبران‌] گذشته و حافظ پيمان تو بود.- در حديث آمده كه:

١٠٤٨

«وَمابَرَأَ اللّهُ بَرِيَّةً خَيْراً مِنْ مُحَمَّدٍ ٦.»

[٣]: (و خداوند، مخلوقى بهتر از حضرت محمد ٦ نيافريده است.).

[١] - قلم: ٤.

[٢] - نهج البلاغه: خطبه ٧٢.

[٣] - بحارا الانوار، ج ١٦، ص ٣٦٨، روايت ٧٦.