رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٥٥ - باب سيم سنن الاستطابة المطلقة

رسول اللّه ٦ للرجال: قصّوا أظافيركم، و للنساء: اتركن من أظافيركنّ، فإنّه أزين لكنّ»[١].

و مراد آن است كه آن مقدار مبالغه مردان را در قص اظافير از بيخ و در هر پنجشنبه و جمعه مستحب است، زنان را مستحب نيست و آنكه ادخال لفظ «من» تبعيضى كرده، فرموده است: «اتركن» دلالت بر اين معنى دارد.

[١٤٦] أساس: تسريح رأس و لحيه- به سين مهمله- يعنى شانه بر موى زدن، و تخليل موى كردن به شانه و بعضى را از بعضى به شانه جدا ساختن، سنت است، خصوصاً از براى هر نماز. در فقيه و غير آن از اصول حديث مروى است كه ابو الحسن الرضا- صلوات اللّه عليه- در تفسير: «خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ»[٢] فرموده: «من ذلك التمشط عند كلّ صلاة»[٣] و ابو عبد اللّه الصادق (ع) فرموده است: «مشط الرأس يذهب بالونا[٤]، و مشط اللحية يشدّ الأضراس»[٥]. «مَشط»- به فتح ميم- مصدر است، به معنى تمشّط و امتشاط و استعمال «مُشط»- به ضم ميم- آلت امتشاط است يعنى شانه و بعضى به كسر ميم نيز نقل كرده‌اند.

و در قاموس: تثليث حركت ميم مذكور است‌[٦] و (ونا) به نون و الف مقصوره ضعف است، و فريقى از محدثين «بالوباء»- به باء موحّده و مدّ و همزه بعد از الف ممدوده- ضبط كرده‌اند، و ابو الحسن الكاظم (ع) فرموده است: «إذا سرّحت لحيتك فأمرّ المشط

[١]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١٢٨، ح ٣١٩.

[٢]. سوره اعراف، آيه ٣١.

[٣]. الكافى، ج ٦، ص ٤٨٩، ح ٧.

[٤]. در حاشيه نسخه« ب»:« بالوبا- خ ل».

[٥]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٧٥، ح ٣١٩ و ٣٢٠؛ الكافي، ج ٦، ص ٤٨٨، ح ٢.

[٦]. القاموس المحيط، ج ٢، ص ٣٨٥.