رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٨٥ - باب بداءة القول في الطهارات

دليل روايت أبي بكر حضرمى از مولاى ما أبي جعفر الباقر (ع)[١]، اما روايت ديگر وارد شده‌[٢] كه بدعت است، و حديث زرارة نيز نفى استحباب مى‌كند، پس اولى حمل وضو بر شستن دست است، چنانچه صريحاً در روايت حلبى از مولاى ما أبي عبد اللّه الصادق (ع) وارد شده‌[٣] و مثل آن در باب مصافحة مجوس و مسّ كلب در استبصار مذكور است‌[٤].

هشتم: قرقره در شكم، سبب استحباب اعاده وضو مى‌شود، و موثقه مضمره‌[٥] سماعه را[٦] كه ظاهر آن وجوب است، در استبصار[٧] بر استحباب حمل كرده است.

پس مجموع وضوءات مستحبه، با اين هشت اخير، پنجاه و شش باشد.

[٤٦] فرع: اقرب و اقوى آن است كه مس اسم نبىّ- صلوات اللّه عليه- و اسم زهراى بتول- سلام اللّه عليها- و اسماء سائر انبياء- على نبيّنا [و آله‌] و :- بى‌وضو حرام است؛ از باب توقير و تعظيم.

و علامه- رحمه اللّه تعالى- در منتهى المطلب‌[٨] مخالفت نموده و تحريم مس را، به قرآن و اسماء اللّه تعالى، مختص ساخته است.

[١]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٤٦، ح ١٠١٣، استبصار، ج ١، ص ٩٥، ح ٣٠٨.

[٢]. در حاشيه ذكرى اشاره به اين حديث رفته است. رجوع كنيد به ذكرى الشيعة، ج ١، ص ٢١٥.

[٣]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٤٥، ح ١٠١٠.

[٤]. استبصار، ج ١، ص ٨٩، ح ٢٨٥ و ٢٨٦.

[٥]. در بعضى از نسخه‌ها:« مضمره موثقه» آمده است.

[٦]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ١٢، ح ٢٣.

[٧]. استبصار، ج ١، ص ٨٦، ذيل حديث ٢٧٣.

[٨]. منتهى المطلب، ج ٢، ص ١٥٠.