ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٩ - باب وجوب روزه بر متمتع زمانى كه قيمت هدى را نداشته باشد

استحبابست، نه وجوب، و آن در صورتيست كه سه روز را در حجّ روزه نگرفته باشد.

شرح: «مشهور وجوب سه روز است نه هفت روز».

٣٠٩٨- و از ابن مسكان، از ابو بصير روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه حجّ تمتّع بجاى آورد، و چيزى براى هدى نيافت، از اين رو سه روز روزه گرفت، ولى چون مناسك خود را برگزار كرد بفكرش گذشت كه مدّت يك سال در مكّه اقامت كند، پس امام فرمود: در اين صورت ميبايد مراحل أهل شهر خود را بنظر آورد، تا چون گمان برد كه ايشان بشهرشان داخل شده‌اند، روزه‌هاى هفتگانه را آغاز كند.

٣٠٩٩- و در روايت معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ آمده است كه: او اگر توقّفى در مكّه داشته باشد، و بخواهد روزه‌هاى هفتگانه را انجام دهد، ميبايد آن را در مدّتى بقدر بازگشتن بشهر و ديارش، و يا بمدّت يكماه آن را ترك كند، و پس از آن روزه را آغاز نمايد.

و اگر آن سه روز را روزه نگرفت، و پس از كوچ كردن قيمت هدى را بدست آورد، همان سه روز را روزه ميدارد، زيرا ايّام ذبح منقضى شده است.

٣١٠٠- و زراره از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: