ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٣ - باب حج كودكان

غلامانش را فرمود تا حجّ تمتّع بجا آورند، امام فرمود: در اين صورت بر ذمّه او است كه قربانى را از جانب ايشان بگذراند، راوى گفت: گفتم: او درهمى چند به اين منظور به ايشان داده است، ولى بعضى از ايشان قربانى گذرانده، و بعضى ديگر درهمها را نگاه داشته است، و بجاى قربانى روزه گرفته است. امام فرمود: او مهمّ ايشان را كفايت كرده است، و اختيار دارد كه درهمها را براى روزه‌دار بگذارد، يا از او بستاند. راوى گفت: امام فرمود: و اگر ايشان را بفرمايد تا- بجاى قربانى- روزه بدارند مهم ايشان را كفايت كرده است.

٢٨٩٨- و صفوان از اسحاق بن عمّار روايت كرده است، كه گفت: از امام ابو الحسن ٧ در باره نوجوان ده ساله‌اى كه حجّ بجاى مى‌آورد، سؤال كردم، امام فرمود: چون بحدّ احتلام برآيد حجّة الاسلام بر ذمّه خواهد داشت، و همچنين دوشيزه چون حائض شود حجّة الاسلام بر ذمّه‌اش خواهد بود.

٢٨٩٩- و از علىّ بن مهزيار، از محمّد بن فضيل روايت شده است كه گفت:

از امام ابو جعفر ثانى ٧ در باره كودك سؤال كردم كه چه وقت او را محرم ميسازند؟ فرمود: زمانى كه دندان بيندازد.

٢٩٠٠- و أبان از حكم روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ شنيدم كه ميگفت: كودك چون به حجّ برده شود، حجّة الاسلام را