ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٣ - احكام مربوط به سايه براى محرم

ببالاى بينيش بگذراند. و فرمود: براى كسى كه براى او محرم‌شده‌اى حرارت آفتاب را تحمّل كن.

٢٦٨٢- و از عبد اللّه بن سنان روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ شنيدم كه با پدرم- كه محرم بود، و بعلّت آزردگى از حرارت آفتاب به آن حضرت شكايت ميكرد، و رخصت ميطلبيد تا با گوشه لباس احرامش ساترى براى خود در برابر آفتاب ايجاد كند- ميگفت: باكى بر اين كار نيست، مادام كه لباس احرام با سرت اصابت نكند.

٢٦٨٣- و سعيد أعرج در باره محرمى كه بوسيله چوبى يا با دست خود از آفتاب استتار كند از آن حضرت سؤال كرد، و امام گفت: اين كار جايز نيست مگر از جهت وجود علّتى.

٢٦٨٤- و حلبى در باره محرمى كه از روى فراموشى يا در خواب سر خود را بپوشاند از آن حضرت سؤال كرد، امام فرمود: چون حال و موضع خود را بياد آورد ميبايد لبّيك بگويد.

٢٦٨٥- و در روايت حريز آمده است كه پوشش را از سر خود مى‌افكند، و لبيك ميگويد، و چيزى بر ذمّه او نيست.