ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٠ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

نداشت، پس قريش آن را به اندازه هجده ذراع مسقّف ساختند. سپس حجّاج آن را بر ابن الزبير بشكست، و از نو بنا كرد، و آن را بيست و هفت ذراع قرار داد.

شرح: «پس از ويرانى اوّل زبير آنجا را بدين صورت تعمير كرد، و سپس حجّاج بن يوسف كعبه را بفرمان عبد الملك بن مروان ويران كرد، و اين به هنگامى بود كه عبد اللَّه زبير پس از زوال ملك بنى سفيان خروج كرد، و مدّعى مقام خلافت و امامت شد و مدت ده سال بر عراقين تسلط يافت، و بر فراز منابر بنام او خطبه خواندند، پس حجاج سپاهى عظيم بسوى او اعزام كرد، و ابن الزبير در مسجد الحرام متحصن شد، و حجاج منجنيق را بر ضد او بكار گرفت، تا كعبه را ويران كرد، و بر ابن الزبير غالب شد، و او را دستگير كرد، و بدار آويخت، و پيكر او سالها همچنان بردار بماند، تا مادرش اسماء ذات النطاقين، دختر ابو بكر نزد حجاج شفاعت كرد، تا او را فرود آورد، و دفن كرد. و جمع كثيرى بسبب خروج ابن الزبير در اين ميان كشته شدند. (م ت)».

٢٣٢٠- و از سعيد بن عبد اللَّه اعرج از امام صادق ٧ روايت شده است كه فرمود: قريش در جاهليّت بيت را ويران كردند، پس چون خواستند آن را بنا كنند، عاملى ميان آن كار و ايشان حائل شد، و بيم و هراس بدلهاشان افتاد، چندان كه يكى از ايشان گفت: همى بايد تا هر يك از شما پاكيزه‌ترين مال خود را بياورد، و مالى را كه از طريق قطع رحم يا راه حرام بدست آورده‌ايد نياوريد، پس چنين كردند تا مانعى كه در ميان بود، و از قيام بساختن بيت منع ميكرد از ميان رفت، پس بكار ساختن آن پرداختند، تا بمحلّ نصب حجر الأسود رسيدند، و در اين موقع در باره نصب‌