ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٣ - باب فضائل حج

هر گونه رنج يا خستگى يا پريشانى و ژوليدگى كه بمن پيوسته است، پس فلان را در حساب آن اجر ده، و مرا در برابر انجام دادن اين عمل به نيابت او اجرى عطا فرماى.

و روايت شده است كه شخص نايب بايد بهنگام ذبح قربانى منوب عنه را ياد كند، و اگر سخنى بر زبان نياورد، باكى بر او نيست زيرا خداوند عزّ و جلّ آگاه بر رازها و اسرار و خفيّات است.

و كسى كه يك تن از خويشاوندانش را بوسيله حجّى يا عمره‌اى مورد احسان قرار دهد، خداى عزّ و جلّ دو حجّ و دو عمره براى او مينويسد، و همچنين كسى كه بارى را از دوش دوستى بردارد و بر دوش كشد، اجر او دو برابر مى‌شود.

٢٢٤٥- و روايت شده است كه يك حجّ از آزاد كردن هفتاد برده افضل است.

٢٢٤٦- و چون رسول خدا ٦ از زيارت كعبه ممنوع شد، مردى بنزد آن حضرت آمد، و گفت: يا رسول اللَّه من مردى ثروتمندم، و در سرزمينى زندگى مى‌كنم كه ديگرى نمى‌تواند امور مرا اداره كند (من خود متصدّى امور خويشم، و ديگرى بكار من قيام نمى‌كند) يا رسول اللَّه مرا بچيزى خبر ده كه اگر آن را بجا آورم از