ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٧٥ - باب آنچه بر اعضاء و جوارح واجب است

«و اگر آنچه را در دل داريد آشكار سازيد يا آن را پنهان كنيد، خدا شما را بوسيله آن بحساب ميكشد، و آنگاه هر كه را بخواهد مى‌آمرزد، و هر كه را بخواهد عذاب ميكند» (بقره: ٢٨٤) و بر دستها فرض كرده است كه آن دو را بسوى چيزى كه خداى عزّ و جلّ آن را حرام كرده است دراز نكنى، و آنها را در طاعت او بكار برى، و در اين باره فرموده است: «اى كسانى كه به آئين حقّ گرائيده‌ايد، چون قصد بپاخاستن براى نماز كنيد، پس صورتهاتان را و دستهاتان را تا مرفقها بشوئيد، و سرهاتان را و پاهاتان تا كعبين مسح كنيد» (مائده: ٦) و او عزّ و جلّ فرموده است: «پس چون (هنگام نبرد) با كافران برخورد كنيد وظيفه شما زدن گردنها است» (محمّد: ٤) و بر پاها فرض كرده است كه آنها را در مسير طاعت او انتقال دهى، و آن دو را در مسير شخص گناهكار براه نبرى، و او عزّ و جلّ در اين باره فرموده است: «و از سر كبر و غرور در زمين راه مسپار، زيرا تو هر چه باشى زمين را زير گامهايت نخواهى شكافت، و بهر قدر كه قد برافرازى ببلندى كوهها نخواهى رسيد همگى آن صفات كه ذكر شده صفات بد آن نزد پروردگار تو ناپسند بوده است». (اسراء: ٣٧) و او عزّ و جلّ فرموده است: «آن روز بر دهانهاشان مهر ميزنيم، و دستهاشان با ما سخن ميگويند، و پاهاشان به آنچه ميكرده‌اند گواهى ميدهند» (يس: ٦٥) پس از پاها خبر داده است كه آنها در روز قيامت بر ضرر صاحبشان گواهى ميدهند.