ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤١ - *(رفتن بهنگام بامداد) * *(بسوى عرفات) *

تجعلنى ممّن تباهى به اليوم من هو افضل منّى».

آنگاه در حالى كه بسوى عرفات در گذر هستى لبّيك بگوى، و بهيچ رو قبل از طلوع فجر از منى خارج مشو.

پس چون بعرفات آمدى خيمه و خرگاه خود را در محل «نمره» نزديك مسجد برافراز، زيرا پيمبر ٦ خيمه و قبّه خود را در آنجا برافراشت. پس چون خورشيد روز عرفه زوال كرد لبّيك گفتن را قطع كن، و غسل بجا آور، و نماز ظهر و عصرت را با يك اذان و دو اقامه در آنجا بگزار، و علّت اينكه در نماز شتاب ميكنى و ميان آن دو جمع مينمائى اينست كه براى دعاء فراغت يابى، زيرا كه آن روز روز دعاء و مسألت است.

سپس در هاله‌اى از سكون و وقار بموقف بيا و در دامنه كوه در سمت چپ آن وقوف كن، و دعاء موقف را بخوان، و براى پدر و مادرت بسيار دعا كن، و بخشودگى ايشان را از درگاه خداى عزّ و جلّ بطلب، و جز در حال پاكى و با غسل وقوف مكن، و تا غروب آفتاب از آنجا كوچ منماى، زيرا اگر پيش از غروب آفتاب كوچ كنى خون گوسپندى بر ذمّه خواهى داشت.