ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠ - باب فضائل حج
خدا همگى آن خانواده مؤمن را مىآمرزد.
٢١٨٢- و علىّ بن الحسين عليهما السّلام سائلى را در روز عرفه شنيد كه از مردم سؤال مىكرد، او را فرمود: واى بر تو! آيا در اين روز از غير خدا سؤال مىكنى؟! همانا كه در اين روز براى آنچه در شكمهاى زنان باردار وجود دارد، اميد ميرود كه سعيد باشند.
شرح: «مراد آنست كه رحمت خداوند، در اين روز براى كسى كه بصورت جنين در شكم مادر است، از فضل و كرم خدا اميد آن ميرود كه از سعادت برخوردار شود، اگر چه در طالع او شقاوتش رقم خورده باشد- چنان كه بعد از اين خواهد آمد كه خوشبختى و بدبختى آدمى در شكم مادرش رقم زده مىشود- پس چگونه تو از مردم سؤال ميكنى در صورتى كه تو زبانى دارى كه تو را امكان آن ميدهد كه خواسته خود را از خدا طلب كنى».
٢١٨٣- و ابو جعفر ٧ چون روز عرفه فرا ميرسيد هيچ سائلى را ردّ نمىكرد.
شرح: «در صورتى كه براى سائل اولى و بهتر آنست كه از مردم چيزى نخواهد، براى مسئول نيز اولى آنست كه سائل را محروم نكند، زيرا ردّ سائل بطور كلّى ناپسند است، بخصوص در چنين روز».
و كسى كه غلامى از آن خود را شامگاه روز عرفه آزاد كند حجّ همان سال آن بنده حجّة الاسلام محسوب مىشود و براى مولا دو پاداش نوشته مىشود يكى ثواب آزاد