ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٣ - باب كسى كه ديگرى را از جانب خود به قربانى و ذبح سفارش مىكند و موى سرش را در مكه ميزدايد

زيانى به آن نرسد به اين معنى كه بسيار از آن سوارى نگيرد، و بار گرانى بر آن نگذارد، و شير زيادى از آن ندوشد.

٣٠٨٨- و ابو بصير از امام صادق ٧ در تفسير قول خداى عزّ و جلّ:

لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى‌ روايت كرده است كه فرمود: اگر به پشت شتر هدى احتياج پيدا كند، بى‌آنكه خشونتى به آن وارد كند، بر آن سوار شود، و اگر شتر هدى شير داشته باشد بى‌آنكه پستان آن را بكلّى خالى كند چيزى از آن بدوشد.

باب رسيدن هدى بمحلّ آن‌

٣٠٨٩- علىّ بن ابى حمزه از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: زمانى كه شخص هدى خود را بخرد، و آن را در خانه خود ببندد، آن هدى بمحلّش رسيده است، پس اگر بخواهد ميتواند سر خود را بتراشد.- زيرا در آيه كريمه آمده است كه: لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ‌.

شرح: «خبر دلالت دارد بر جواز حلق پس از شراء هدى و بستن آن در محلّ ولى مشهور حلق را جايز نمى‌دانند مگر پس از نحر يا ذبح».

باب كسى كه ديگرى را از جانب خود به قربانى و ذبح سفارش مى‌كند و موى سرش را در مكّه ميزدايد

٣٠٩٠- ابن مسكان از ابو بصير روايت كرده است كه گفته: به امام‌