ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٩ - باب انجام عمره در ماههاى حج

بشهر خود بازگردد، باكى بر آن نيست، و اگر تا موسم حجّ در مكّه اقامت كند، در اين صورت او متمتّع است. (يعنى بايد نيّت بحجّ تمتّع كند) زيرا ماههاى حجّ شوّال و ذو القعده و ذو الحجّه است، پس كسى كه در اين ماهها عمره بجا آورد و تا موسم حجّ در مكّه اقامت كند عمره‌اش عمره تمتّع است، و كسى كه بشهر خود بازگردد، و تا موسم حجّ اقامت نكند، عمره‌اش عمره مفرده است، پس اگر در ماه رمضان يا قبل از آن عمره بجا آورد، و تا موسم حجّ اقامت كند، متمتع نيست، بلكه او مجاوريست كه عمره‌اى مفرده بجاى آورده است، پس در صورتى كه خوش داشته باشد كه در ماههاى حجّ عمره تمتّع براى حجّ تمتّع بجا آورد، ميبايد از مكّه خارج شود، تا از محلّ ذات- عرق‌[١] يا محلّ عسفان‌[٢] درگذرد، و آنگاه در حال عمره تمتّع در مقدّمه حجّ تمتّع بمكّه داخل شود، ولى در صورتى كه خوش داشته باشد كه حجّ خود را بصورت افراد درآورد، ميبايد بمحلّ جعرّانه برآيد، و از آنجا تلبيه آغاز كند.

شرح: «جعرّانه نام منزلى يا آبى در ميان شهر طائف و مكّه است، و آن بمكّه نزديكتر، و اين همان سرزمينى است كه پيمبر ٦ پس از جنگ حنين غنائم جنگ را در آنجا تقسيم كرد، و از آنجا براى عمره احرام بست».

٢٩٣٨- و عمر بن يزيد از امام صادق ٧ روايت كرده است كه‌

[١] ذات عرق موضعى است در اوّل تهامه و آخر عقيق و فاصله آن تا مكه دو منزل است.

[٢] عسفان بر وزن غفران موضعى در ميانگين مكه و مدينه است، كه دو منزل تا مكه فاصله دارد.