ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٥ - باب كسى كه در باره حج وصيت كرده، بىآنكه نفقه كافى براى آن در نظر گرفته باشد

برساند حجّ بجاى مى‌آورد.

٢٩٢٨- و ابراهيم بن مهزيار به امام ابو محمّد عسكرى ٧ نوشت:

بمحضر امام اعلام ميدارم كه دوست و تابع مكتب شما علىّ بن مهزيار وصيّت كرده است كه از مزرعه‌اى- كه ربع آن را از آن شما ساخته- سالى يك حجّه در برابر بيست دينار بجا آورند، و از آن زمان كه راه بصره قطع شده نفقه سفر دو برابر گشته است، و مردم به بيست دينار اكتفاء نميكنند. و همچنين دو حجّ براى عدّه‌اى از موالى شما وصيّت كرده است. پس امام ٧ در جواب نوشت: ان شاء اللَّه تعالى بجاى سه حجّ دو حجّ قرار ميدهند.

شرح: «از اين روايت پيداست كه علىّ بن مهزيار قبل فوت امام عسكرى ٧ از دنيا رفته بوده، و غيبت صغرى را هم نديده بوده تا چه رسد به غيبت كبرى. بكمال الدين باب من شاهد القائم رقم ٢٣ رجوع شود».

٢٩٢٩- و علىّ بن محمّد حضينى به آن امام نوشت: پسر عمّم وصيّت كرده است كه در هر سال حجّه‌اى در مقابل پانزده دينار از جانب او بجا آورند، ولى اين مبلغ براى اين منظور كفايت نميكند، پس در اين باره مرا چه ميفرمائيد؟ پس امام ٧ نوشت: ان شاء اللَّه دو حجّه را در يك حجّه قرار ميدهى، زيرا خدا به آن امر عالم است.