ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٩ - باب حج غلام و كنيز

را اجازه محرم شدن داده باشد، غرامت آن بر عهده مالك او است.

٢٨٨٧- و حسن بن محبوب، از فضل بن يونس روايت كرده است، كه گفت: بعنوان سؤال بمحضر امام ابو الحسن ٧ معروض داشتم كه: من در آن حال كه در مكّه بسر ميبرم كنيزكانى نزد خود دارم، پس آيا در روز ترويه ايشان را بفرمايم تا نيّت حجّ ببندند، و آنگاه ايشان را همراه خود براى انجام مناسك حجّ بيرون برم، يا ايشان را در مكّه بجاى گذارم؟ پس امام فرمود: اگر ايشان را براى انجام مناسك بيرون برى بهتر است، و اگر در مكّه بگذارى و بشخصى موثّقشان بسپارى نيز باكى نيست. زيرا مملوك تا آن زمان كه آزاد شود حجّى و عمره‌اى بر ذمّه ندارد.

٢٨٨٨- و مسمع بن عبد الملك از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: هر گاه غلامى ده بار حجّ بجاى آورد، زمانى كه مستطيع شود حجّة الاسلام را بر ذمّه دارد.

٢٨٨٩- و در روايت نضر از عبد اللّه بن سنان، از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود: مملوك اگر در حال بردگى حجّ بجاى آورد، هر گاه قبل از آزاد شدن بميرد، آن حجّ او را كفايت ميكند، و اگر آزاد شود حجّ را بر ذمّه دارد.