ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٧ - باب استطاعت سبيل الى الحج

عزّ و جلّ خوشايندتر از آنست كه حقّ رفيقش را اداء كند.

٢٨٥٧- و از ابن فضّال روايت شده است كه گفت: محمّد بن علىّ از امام ابو الحسن ٧ سؤال كرد كه: يك شوط از سعى را انجام داده‌ام، و پس از آن سپيده بدميد، در اين حال بايد چه كنم؟ امام فرمود: نماز را بجاى آور، و آنگاه باز آى و سعيت را تمام كن.

باب استطاعت سبيل الى الحجّ‌

٢٨٥٨- از ابو الربيع شامى روايت شده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره معنى قول خداى عزّ و جلّ كه گفت: «وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا سؤال كردند، پس امام ٧ فرمود: مردم در اين باره چه ميگويند؟ گفتند ميگويند: استطاعت كه در اين آيه آمده بمعنى داشتن توشه سفر و مركب است، آن حضرت فرمود: امام ابو جعفر ٧ را از اين معنى پرسيدند، پس آن امام فرمود: اگر معنى استطاعت اين باشد در اين صورت مردم هلاك شده‌اند، زيرا اگر هر كسى كه توانائى تهيّه توشه سفر و مركب را داشته باشد، و اين مبلغ‌