ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٩ - *(باب احرام حائض و مستحاضه) *

٢٧٥٦- و از درست، از عجلان ابى صالح روايت شده است كه گفت:

در باره زنى كه حجّ تمتّع بجا مى‌آورد، پس چون بمكه داخل گشت حائض شد، از امام صادق ٧ سؤال كردم، امام گفت: حكم او اينست كه بين صفا و مروه سعى ميكند، و پس از آن همراه با مردم خارج مى‌شود تا طوافش را بعدا انجام دهد.

٢٧٥٧- و معاوية بن عمّار در باره زنى از آن حضرت پرسيد كه در حال سعى بين صفا و مروه حائض شده، پس امام گفت: او سعيش را تمام ميكند. و همچنين در باره زنى سؤال كرد كه طواف را انجام داده، و پيش از شروع بسعى حائض شده.

امام گفت: ميبايد سعى را انجام دهد.

٢٧٥٨- و محمد بن مسلم از يكى از آن دو امام عليهما السّلام روايت كرده است كه در باره زن محرم سؤال كردم كه چون پاك شود آيا ميتواند كه سرش را با خطمى بشويد؟ گفت: آب او را كفايت ميكند.

٢٧٥٩- و جميل از امام صادق ٧ روايت كرده است كه در باره حائض گفت: چون در روز ترويه بمكه وارد شود، در همان حال كه هست بعرفات ميرود، و اعمال خود را حج قرار ميدهد، و پس از آن اقامت ميكند، تا پاك شود، و آنگاه بسوى تنعيم حركت ميكند، و محرم مى‌شود، و اعمال خود را عمره قرار ميدهد.