ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٢ - *(باب كفاره انواع حيواناتى كه) * *(محرم آنها را شكار كند) *

٢٧٣٧- و زراره و بكير از يكى از آن دو امام عليهما السّلام در باره دو محرم كه شكارى را بدست آورند، روايت كرده‌اند كه گفت: هر يك از آن دو فديه‌اى بر ذمّه دارد.

٢٧٣٨- و ابو بصير از امام صادق ٧ در باره گروه محرمى سؤال كرد، كه شكارى را خريدند، و در آن شركت كردند، پس زنى كه همسفر ايشان بود گفت:

برابر يكدرهم از آن را براى من بگذاريد، پس چنين كردند. امام گفت: هر يك از ايشان گوسپندى بر ذمّه دارد.

٢٧٣٩- و خداى عزّ و جلّ گفت: «و حلال شده است براى شما شكار دريا و خوردن آن، و مقيم شما و مسافرتان از آن منتفع ميشويد». و امام صادق ٧ گفت: مقصود ماهى نمك سودى است كه ميخوريد و گفت: فرق صيد بحر و صيد برّ اينست كه هر پرنده كه در نيزارها زندگى ميكند، و در خشكى تخم ميگذارد، و در خشكى جوجه برميآورد صيد برّ است، و هر پرنده كه در خشكى بسر ميبرد، و در دريا تخم ميگذارد، صيد بحر است.

٢٧٤٠- و محرم شكار را نشان نميدهد، پس اگر آن را نشان داد تا آن كشته‌