ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١٨ - *(باب امورى از قبيل عمل جنسى و فحش و كلام) * *(زشت و سخن دروغ و گفتن«لا و الله، و بلى و الله) * *(كه در ايام حج اجتناب از آن بر محرم واجب است) *

٢٥٩٠- و ابو بصير از امام صادق ٧ در باره مرد محرمى سؤال كرد، كه به ساق يا فرج زنى نظر كند تا منى از او بتراود، امام فرمود: اگر توانگر باشد شترى فربه بر ذمّه دارد، و اگر ميانه حال باشد گاوى بر ذمّه دارد، و اگر فقير باشد گوسپندى بر ذمّه دارد. و فرمود: من اين غرامت را از آن جهت بر او مقرّر نميدارم كه منى تراوش كرده است. بلكه از آن جهت مقرّر ميدارم كه بچيزى نگريسته است كه براى او حلال نبوده است.

٢٥٩١- و محمّد بن مسلم از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد كه همسر خود را حمل ميكرده يا لمس مينموده، تا منى از او صادر شده، يا وذى و مذى از او تراويده است، فرمود: اگر او را از روى شهوت حمل يا لمس كند، چه منى از او صادر شود يا نشود، و چه مذى از او بتراود يا نتراود، خون گوسپندى بر ذمّه دارد.

و چون شتر فربهى بعنوان كفّاره بر مردى واجب شود، و آن را نيابد، پس هفت گوسپند بر ذمّه او تعلّق ميگيرد، و اگر قدرت تقديم آن را نيابد، ميبايد در مكّه يا در منزل خودش هجده روز روزه بدارد.

و اگر پس از آنكه بكعبه و بصفا و مروه طواف كردى، در حالى كه عمره حجّ‌